HelgiSkuli.com

Í byrjun þessarar viku var grein okkar um graphene birt hjá Applied Physics Letters. Það var mjög gaman að fá fyrsta APL pappírinn, nú er stefnan sett á betri pappír. Maður á alltaf að setja markið hærra og hærra.

Svo gleymdi ég alveg að fyrir um mánuði síðan þá fékk ég minn fyrsta íslenska styrk sem er frá Viðskiptaráði Íslands! Þetta verður líklega eini styrkurinn sem ég mun fá frá Íslandi, því stuðningur frá Íslandi við verkfræðinema í Kanada er vægast sagt mjög lélegur.

Í síðustu viku kláraði ég svo að kenna á þessari önn. Í tvær annir hef ég verið Teaching Assistant (dæmatímakennari) í samtals 200 tíma (kennsla + undirbúningur). Það er búið að vera athyglisvert að sjá muninn á stúdentunum hér og þegar ég var kennari við HÍ í þrjár annir. Líka athyglisvert að pæla í muninum þegar haft er í huga að á íslandi er verkfræðinám við HÍ "frítt", en hér er það frekar dýrt. Stúdentar hér eru miklu frekar að kvarta yfir álagi og erfiðum hugtökum/dæmum en íslensku stúdentarnir, en þó er álagið á þeim minna en það sem ég upplifði heima, mun minna. Og hér þarf að passa upp á að fallprósentur séu ekki of háar, líklega svo skólinn geti fengið einhvern pening í kassann. Það þarf samt að passa sig að hafa háskólanám ekki of auðvelt því háskólagráður þurfa að vera einhvers virði, það eiga ekki allir að geta farið í gegnum háskólanám og fengið gráðu. Þá væri háskólanám alveg eins og stúdentspróf, nothing to it og allir eiga að hafa stúdentspróf. Þetta er vandmeðfarið - hversu mikið á að sía út stúdenta, en á sama tíma, hversu marga þarf að fá í gegn svo háskólinn fái nægan pening?

[Aðvörun: Eðlisfræðileg hugtök]

Í síðustu viku var ég á APS 2009 March Meeting ráðstefnunni að flytja erindi sem var titlað Counting Graphene Layers on Glass by Optical Reflection Microscopy, sem í raun sýnir hvernig á að mæla hversu mörg grafín atómlög eru á "glæru undirlagi" (e. transparent substrate). Aðal púffið í þessu verkefni var að það er auðveldlega hægt að telja grafínlög með ódýrri smásjá, ágætis myndavél og ókeypis myndvinnslu forritum. Svipað verkefni hafði verið gert áður, en það voru alls konar mistök gerð, m.a. að brottala (e. refractive index) grafíns væri óháð bylgjulengd ljóss, og aðferð einnar grúppu var röng við að mæla brottöluna. Einnig sýndum við greinilega að módel sem byggir á ljósleiðni (e. optical conductance) virkar mjög vel, og því þarf ekki að vita brottölu grafíns, en þegar við reiknuðum brottöluna þá var hún allt önnur en það sem hefur verið birt hingað til.

[Eðlisfræðileg hugtök á enda]

Við keyrðum alla leiðina til Pittsburgh, og það var sko ekkert grín. Fram og til baka er þetta 24klst akstur með stoppum, vegalengdin var um 2000km, eða 2Mm! Ég keyrði 21 klst af þessu, m.a. 12klst í gær, og ég var suddalega þreyttur þegar ég kom heim seint í gærkvöldi. Þetta er á mörkum þess að vera keyranlegt, en þetta reddaðist.

Í Pittsburgh fór ég í ansi magnaða búð sem heitir Beer World, myndin sýnir ca. þriðjung búðarinnar. Guð minn góður, ég hef aldrei séð annað eins fyrirbæri, þetta var bara shocking. Ég á erfitt með að lýsa þessu ... búðin er svo huuuuuge, og selur bara kassa. Ég dreg stórlega í efa að ég eigi eftir að sjá aðra eins búð. Ever.

Annars var ráðstefnan skemmtileg, hellingur af spennandi rannsóknum og allir stóru kallarnir í graphene rannsóknum voru þarna. Pittsburgh var annars ekkert spennandi, fyrir kannski utan þennan stað sem er með #5 bestu samloku í USA. Mæli með þessum stað ef einhver er í Pittsburgh, góður andi og mikil stemning þarna.

Þegar ég kom til Montreal, þá var ég sannfærður um að Terahertz (THz) tæknin væri málið. Ég vildi búa til súper THz skynjara, og helst búa til THz myndavél sem FLIR gæti bara látið sig dreyma blauta drauma um. Markmiðið var sett hátt, enda var ég að byrja hjá glænýjum gaur sem hafði fengið Assistant Professor stöðu strax eftir PhD nám við UCLA. Það eru mjög fáir sem geta það án þess að vera 1-3 ár sem postdoc eftir PhD nám, svo ég batt miklar vonir við hann og nýstofnuðu rannsóknargrúppu í nanoelectronics.

Fyrsta árið var kúrsavinna, og var lítið um rannsóknir sökum anna vegna kúrsa. En kosturinn við að taka kúrsa í eitt ár, er að þegar það er búið þá hefur maður hellings tíma fyrir rannsóknir. Og ég kann mjög vel við mig í rannsókn og hönnun, enda dreymir mig um góða vinnu í hátækni R&D deild hjá litlu fyrirtæki. But anyway. Þegar kúrsar kláruðust, þá var kominn tími til að fara í alls konar þjálfun í öryggisreglum, hreinherergjum (nota tvö hreinherbergi í Montreal) og hin ýmsu háþróuð tæki sem eru nauðsynleg í hátækni rannsóknum (hátækni er tískuorð í þessari færslu). En þegar mánuðirnir liðu, þá varð það augljósara að það er ekki nógu mikill stuðningur við stúdenta í hátækni eins og ég var í, enda var nanoelectronics grúppan mín nýstofnuð, allt tekur sinn tíma. Skynjarinn minn krafðist talsverðar vinnu í hreinherbergi, og ég þurfti að þróa alla ferla frá grunni og besta allar aðferðir, og prófa allt. Það var gífurlega tímafrekt, og í nóvember á síðasta ári voru 2 af 7 (ég annar þeirra) sem skiptum um masters verkefni, og fórum að fókusa á graphene rannsóknir (meira um það síðar).

Það var ansi góð ákvörðun, því í desember sendum við inn grein um niðurstöður nýju rannsóknar okkar, ég er að undirbúa efni í eina grein sem stendur, ég fer til Pittsburgh að flytja fyrirlestur um miðjan mars, og leiðbeinandinn minn er að fara til Austurríkis að halda fyrirlestur um verkefnið mitt, og er nú þegar búinn að halda nokkra fyrirlestra nálægt Montreal. Svo allt hefur gerst mjög hratt, en það er líka búið að vera að vinna stíft. En þeir sem fórna ná árangri.

Ekki misskilja mig, það er ágætis stuðningur við stúdenta hérna og leiðbeinandinn minn er hreint út sagt magnaður. En það tekur tíma að byggja glænýja rannsóknarstofu, kaupa tæki og fleira, og verkefnin okkar voru bara aðeins of snemma á ferðinni þar sem nauðsynlegir verkferlar við glænýja rafeindalitógrafíu voru fullkomnaðir snemma á þessu ári, og það var nauðsynlegt tæki fyrir okkur báða. En nú er hægt að kýla á slíkt verkefni ef aðrir hafa áhuga, því nú eru tækin komin og allt ready. Milljónirnar (í dollurum) sem hafa farið í að kaupa hágæða tæki fyrir okkur, það eru skuggalegar tölur, og það er enn verið að dæla peningum í okkur. Framtíðin er í nano electronics, og sem betur fer fáum við hellings pening til að gera þetta almennilega.

Tæknilegum spurningum verður svarað í athugasemdunum, ef það eru einhverjar á þessu stigi. Svo sem ekki mikið sem ég er búinn að segja um graphene, það er efni í heila færslu. Og já, false-color myndin hér til hliðar er af graphene.

Næsta færsla: Gamli helv**** landlordinn